e-library

Εβδομαδιαία Ηλεκτρονική Βιβλιοθήκη Ιδεών

Αποσπάσματα του εβδομαδιαίου ενημερωτικού δελτίου e-library αναρτώνται στη σελίδα της Ένωσης Πολιτών για την ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ στο facebook. Μπορείτε εδώ να κάνετε like ώστε να βλέπετε τις τρέχουσες δημοσιεύσεις και να ενημερώσετε τους φίλους σας. Συντονισμός: Περικλής Βασιλόπουλος.

Αντώνης Καραμπατζός: Η διαδικασία της Συνταγματικής Αναθεώρησης πρέπει να αλλάξει

Στα πενήντα και πλέον χρόνια του βίου του, το ελληνικό Σύνταγμα έχει αναθεωρηθεί τέσσερις φορές. Οι σημαντικότερες αναθεωρήσεις υπήρξαν εκείνες του 1986 και του 2001. Οι αναθεωρητικές πρωτοβουλίες, ωστόσο, συχνά προσπίπτουν στον σκόπελο της ίδιας της διαδικασίας αναθεώρησης που προβλέπεται στο Σύνταγμα και η οποία δεν του επιτρέπει να εκσυγχρονιστεί εύκολα. Τα τελευταία ιδίως χρόνια, εκφράζεται στον δημόσιο διάλογο έντονη δυσφορία, και δικαίως, για τον παρωχημένο χαρακτήρα ορισμένων συνταγματικών διατάξεων, επιχειρείται δε ενίοτε η ερμηνευτική παράκαμψη ή καταστρατήγησή τους. Εντούτοις, τέτοιες προσεγγίσεις -όσο επιθυμητές και αν είναι σε δικαιοπολιτικό επίπεδο- υπονομεύουν τη δημόσια πίστη στο κανονιστικό περιεχόμενο του Συντάγματος, τη στιγμή που η ενδεδειγμένη οδός είναι εκείνη της συνταγματικής αναθεώρησης... Εν κατακλείδι, η αναθεώρηση του άρθ. 110 Συντ. θα πρέπει να τεθεί πλέον επί τάπητος. Ένας μετριασμός του αυστηρού χαρακτήρα του Συντάγματος, ως προς τις διαδικαστικές προϋποθέσεις της αναθεώρησης, θα επιτρέψει μελλοντικά στο Σύνταγμα και στη χώρα να προσαρμόζονται ευχερέστερα στις σύγχρονες εξελίξεις και ανάγκες, με όρους νομιμότητας και όχι ακροσφαλών ερμηνευτικών εγχειρημάτων. Δείτε εδώ το άρθρο (euro2day.gr, 3/4).         

Γιάννης Τασσόπουλος: Η έννοια του Συνταγματολόγου

Επειδή στη χώρα μας, ως γνωστόν, είσαι ό,τι δηλώσεις, δεν θα δήλωνα συνταγματολόγος. Βέβαια υπό γενική και αφηρημένη έννοια αν το έργο κάποιου εμπίπτει εκ των πραγμάτων στην ειδικότητα αυτή, τότε είναι συνταγματολόγος. Αλλά στην πολιτική μας κουλτούρα και στη δημόσια σφαίρα κατά τη διάρκεια της Μεταπολίτευσης φοβάμαι ότι δυστυχώς η έννοια έχει αποκτήσει ένα πιο προσδιορισμένο περιεχόμενο: Συνταγματολόγος είναι εκείνος που ασκεί πολιτική (ακόμη και κομματική) με νομικά μέσα, δηλαδή με νομική ορολογία, τεχνογνωσία και επιχειρηματολογία. Ανάλογα δε με τις πολιτικές (ή και κομματικές) του επιδιώξεις διαμορφώνεται και η νομική του επιχειρηματολογία και ερμηνεία, κατά περίπτωση... Η απόδοση του χαρακτηρισμού "συνταγματολόγος" σε κατατάσσει, λίγο πολύ, σε αυτή την κατηγορία, θέλοντας και μη… Προτιμώ ένα πιο ουδέτερο όρο, όπως ερευνητής ή μελετητής του Συντάγματος ή ως νομική ειδικότητα δημοσιολόγος, που δεν είναι και περιφραστική… Το Σύνταγμα μπορεί να είναι και ζήτημα αρχών. Ας μην αποκλείσουμε το ενδεχόμενο αυτό. Δείτε εδώ περισσότερα.

Αντώνης Παπαγιαννίδης: Οικονομικό Φόρουμ των Δελφών XI - Συζητώντας το σοκ του νέου κάτω από ένα αναφαινόμενο νέο σοκ

Το Οικονομικό Φόρουμ των Δελφών ξεκίνησε την πορεία του το 2016. Τότε η Ελλάδα μόλις είχε ξεφύγει από τα ρηχά του Grexit και περνούσε μια περίοδο όπου αμφισβητήθηκε η ίδια η αγκυροβόληση και η παγκόσμια ευθυγράμμιση της χώρας... Η DEF 2026 υιοθετεί μια πιο τολμηρή προσέγγιση, καλώντας να συζητήσει «Το σοκ του Νέου» σε πεδία/ θεματικούς πυλώνες που κυμαίνονται από Γεωπολιτική έως Μελλοντικές Τάσεις, Βιώσιμη Οικονομία και Οικονομικά, Περιβαλλοντικές Προκλήσεις και Κοινωνικές/Ατομικές Διαδρομές προς τα εμπρός. Εν τω μεταξύ, η άμαξα DEF κατάφερε να οργανώσει δραστηριότητες στο εξωτερικό – στην Ουάσινγκτον, τις Βρυξέλλες, το Παρίσι, το Τορόντο με το Βερολίνο ή τη Σαουδική Αραβία να έρθουν· επίσης πιο κοντά στην περιοχή καταγωγής της Ελλάδας, στη Σόφια, το Βουκουρέστι, το Βελιγράδι, τα Τίρανα, ακόμη και στο Σουλαϊμανία/ Κουρδιστάν... Όλα αυτά εγείρουν εκ νέου το ερώτημα, αν και σε διαφορετική διαμόρφωση: εάν το DEF – στη δεύτερη δεκαετία της πορείας του – θα έχει τις συζητήσεις που διοργανώνει στο επίκεντρο (α) μια απολογισμό του πού βρισκόμαστε, (β) μια μπλόφα ενός τυφλού για το πού πηγαίνουμε (με το κασκόλ κάπως σηκωμένο, για να αφήσει μια ματιά) ή (γ) προς τα που οδηγεί ο "σωστός δρόμος". Δείτε εδώ το άρθρο (ekdoseiskerkyra.gr, 18/4).

Παναγιώτης Καρκατσούλης: Οι μετακλητοί - Ένα πολιτικό όνειδος και μια διοικητική ανορθογραφία 

Για τους μετακλητούς υπάρχει ένας προβληματισμός ο οποίος επαναλαμβάνεται σε τακτικά διαστήματα, χωρίς όμως να καταλήγει στη μια και μοναδική πρόταση που αρμόζει σε μια αναπτυγμένη ευρωπαϊκή χώρα: Στην κατάργηση αυτής της κατηγορία προσωπικού. Δεν χρειάζεται. Οι μετακλητοί υποστασιοποιούν όλα εκείνα για τα οποία γενιές μεταρρυθμιστών πολιτικών και διοικητικών επιστημόνων πασχίζουν: Αποτελούν όχι μόνο ένα απολίθωμα της οσμανλίδικης διοίκησης- όχι μόνο μια περιφρόνηση της αξιοκρατίας, της ισονομίας και της ισοπολιτείας αλλά και της οικονομικότητας, της αποτελεσματικότητας και της αποδοτικότητας-των βασικών αρχών μιας σύγχρονης διοίκησης σ’ ένα κράτος δικαίου... Εν κατακλείδι: Για κανένα λόγο δεν δικαιολογείται η ύπαρξη μετακλητών, ειμή μόνο για την διαιώνιση/επιβίωση/ του πελατειασμού... Η αιτιολογία για την ανάγκη ύπαρξης των μετακλητών λόγω της στενότητας των προσλήψεων είναι, επιεικώς, απαράδεκτη. Ο ψευτο-εκσυγχρονισμός του θεσμικού πλαισίου των μετακλητών (προσόντα, αριθμός, διαδικασίες πρόσληψης) που επιχειρήθηκε από κυβερνήσεις που ήθελαν να διατηρήσουν την ανορθολογικό τρόπο εισόδου στο δημόσιο απέτυχε. Δεν μένει παρά μόνο μία ριζική και σωστή επιλογή: Η κατάργησή τους. Δείτε εδώ περισσότερα (Ινστιτούτο Έρευνας Ρυθμιστικών Πολιτικών - ierp.gr, 15/4). 

Κώστας Καλλίτσης: Πρωτογενή πλεονάσματα 

Η εξασθένιση της ελληνικής οικονομίας είχε ξεκινήσει ήδη πριν τον πόλεμο και επιταχύνεται εξαιτίας του. Στο Δημοσιονομικό Πρόγραμμα 2026-29, το υπουργείο Οικονομικών πρόβλεπε ρυθμούς μεγέθυνσης του ΑΕΠ 2,4% φέτος, 1,7% το 2027 (πρώτη χρονιά μετά τη λήξη του ΤΑΑ), 1,6% το 2028 και 1,3% το 2029, με πληθωρισμό 2,2-2,4% την ίδια περίοδο... Η κυβέρνηση θα έχει την ευκαιρία να μοιράσει περίπου 2 δισ. ευρώ προεκλογικά, κυρίως με τη μορφή στοχευμένων φοροελαφρύνσεων, μάλιστα αυτή τη φορά θα υπάρξει πρόβλεψη και για κάποια μείωση του μη μισθολογικού κόστους της εργασίας –υπόσχεση που είχε δοθεί το 2019. Η ενίσχυση των μισθών θα συνεχίσει να γίνεται αργόσυρτα, γιατί η ζήτηση για καλά αμειβόμενες θέσεις εργασίας παραμένει ασθενική -πόσο μάλλον που θα μεσολαβήσει χρηματοδοτικό κενό μεταξύ λήξης ΤΑΑ και εισροής νέων ευρωπαϊκών πόρων... Και οι δημοσιονομικές αντοχές θα δοκιμαστούν, εν αρχή με τον Προϋπολογισμό 2027: Η παραγωγή πρωτογενών πλεονασμάτων με τον τρόπο που γίνεται έως σήμερα, καθίσταται κοινωνικά και πολιτικά ανέφικτη. Η επόμενη κυβέρνηση θα το διαπιστώσει. Δείτε εδώ το άρθρο ("Καθημερινή" - kreport.gr, 19/4). 

Δημήτρης Σαββίδης: Γράφει η Ελπίδα... με αφορμή τον Λαζαρίδη

"Είμαι εκπαιδευτικός με κανονικό πτυχίο με βαθμό 8,05, με κανονικό μεταπτυχιακό δημόσιου πανεπιστημίου που υποχρεωνόμουν να μην εργάζομαι και το επίδομα έβγαλα με κατάθεση διπλωματικής, εξέταση από τριμελή επιτροπή και βαθμό 9,5, με τέσσερις ξένες γλώσσες και πιστοποίηση γνώσης ηλεκτρονικών υπολογιστών και αυτή τη στιγμή παίρνω 900 ευρώ, ταξίδεψα στη μισή Ελλάδα μέχρι να διοριστώ, ξερίζωσα τα παιδιά μου από τη ζωή τους για να είμαστε με μια βαλίτσα στο χέρι, αξιολογήθηκα λες και είμαι καμιά τελευταία υπό το καθεστώς απειλών απόλυσης, δουλεύω σε σχολεία που καταρρέουν, με αναγκάζουν να κάνω τον γραμματέα, τον νοσοκόμο, τον ψυχολόγο, τον αστυνόμο και έχω και την κοινωνία απέναντι μου να με βρίζει…πόση αδικία μπορεί να νιώθω βλέποντας κάτι φελλούς σαν τον Λαζαρίδη να πληρώνονται αδρά και να παίρνουν και την επιδοκιμασία της κοινωνίας;". Δείτε εδώ περισσότερα.

Γιάννης Γκόλιας: Ένα ασφαλές δείγμα των 100 πρώτων ημερών της δημαρχίας του Μαμντάνι

Συγκεκριμένα ανέφερε πως «η Νέα Υόρκη θα παραμείνει μια πόλη μεταναστών, μια πόλη χτισμένη από μετανάστες, μια πόλη που κινείται από μετανάστες και, από απόψε, καθοδηγείται από έναν μετανάστη». Πως το κατάφερε; Υπέγραψε διάταγμα που λέει ότι χωρίς δικαστικό ένταλμα, οι ομοσπονδιακοί πράκτορες δε θα μπορούν να εισέρχονται σε ιδιοκτησία της Νέας Υόρκης ενώ οργάνωσε καμπάνια που σε 10 διαφορετικές γλώσσες, ο δήμος της Νέας Υόρκης ενημέρωνε τους πολίτες για τα δικαιώματα τους... Ο Ζοχράν Μαμντάνι, ο Πρωθυπουργός της Ισπανίας, Πέδρο Σάντσεθ, ο Πρωθυπουργός της Βραζιλίας, Λούλα ντα Σίλβα και μια χούφτα ηγέτες ακόμα, σώζουν την αξιοπρέπεια του ανθρώπινου είδους σήμερα στον πλανήτη και σε κάνουν να σκέφτεσαι: Πόσο χειραγωγούμενοι μπορεί να είναι οι λαοί ώστε να υπακούν στο μίσος, την τοξικότητα, το κακό και  πάντα εις βάρος των συμφερόντων τους και συνάμα, πόσο δύσκολο είναι να αναδειχτούν σε όλες τις χώρες, έντιμοι και δημοκρατικοί και ικανοί άνθρωποι που να δρουν προς το συμφέρον του Λαού… Απ’ ότι φαίνεται όχι απλά δύσκολο, σχεδόν αδύνατον… Δείτε εδώ περισσότερα.

    Τεχνητή Νοημοσύνη/ ΑΙ,Social Media: Διακυβεύματα και διάλογος

Φωτεινή Τσαλίκογλου: «Τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ναρκώνουν το βλέμμα και τη σκέψη μας» (Συνέντευξη: Γιάννης Πανταζόπουλος, podcast/ lifo.gr)

Ζούμε σε μια εποχή που κυνηγάμε την τελειότητα; Είμαστε καταδικασμένοι να ζούμε μέσα στην απιστία; Και τι ρόλο παίζει στη ζωή μας ένα τραυματικό γεγονός; Η ομότιμη Kαθηγήτρια Ψυχολογίας του Παντείου Πανεπιστημίου και συγγραφέας, Φωτεινή Τσαλίκογλου, εξηγεί στον Γιάννη Πανταζόπουλο. ιατί τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ναρκώνουν το βλέμμα και τη σκέψη μας; Είναι το πένθος μια εγωιστική κατάσταση; Γιατί ονειρευόμαστε; Και τι δείχνουν τα όνειρα για τον ψυχισμό μας; Ακούστε εδώ την πλήρη συνέντευξη. 

Στάθης Καλύβας: Ο θρίαμβος της άγνοιας

Σε προηγούμενο κείμενό μου (8 Φεβρουαρίου) αναφέρθηκα στην τεράστια πίεση που ασκεί η ψηφιακή επανάσταση στη λειτουργία της δημοκρατίας. Δεν πρόκειται για νέο φαινόμενο. Η σύγχρονη δημοκρατία βασίστηκε στη διαπλοκή της με τις μάζες, που πάντα υστερούσαν ως προς τη μόρφωση ενώ ήταν επιρρεπείς στη δημαγωγία… Η πρώτη σχετίζεται με τη διαδικασία της προσαρμογής. Ένα μεγάλο τμήμα της ζημιάς που έχουν προξενήσει τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης σχετίζεται με το ότι είναι κάτι καινούργιο… Το πρόβλημα εδώ είναι διπλό: είναι η ταχύτητα της εκτροπής μεγαλύτερη από την ταχύτητα της προσαρμογής; Και είναι η ταχύτητα της τεχνολογικής καινοτομίας μεγαλύτερη από την προσαρμογή; Η ανάπτυξη, π.χ., των εργαλείων τεχνητής νοημοσύνης συνοδεύεται από μια ισχυρή δόση εμπιστοσύνης απέναντί τους… Η δεύτερη διαδικασία είναι ο ίδιος ο δημοκρατικός ανταγωνισμός… Η τρίτη διαδικασία, τέλος, σχετίζεται με καινοτόμους και επιθετικές δημόσιες πολιτικές που αντιμετωπίζουν το φαινόμενο δυναμικά και κατά μέτωπον… Η ρεαλιστικά και συγκρατημένα αισιόδοξη προοπτική, με λίγα λόγια, είναι ότι οι τρεις αυτές διαδικασίες θα καταφέρουν συνδυαστικά να λειτουργήσουν προστατευτικά για τους δημοκρατικούς θεσμούς συμβάλλοντας στην ήττα της μαζικής άγνοιας. Δείτε εδώ το άρθρο ("Καθημερινή", 19/4). 

Διομήδης Σπινέλλης: Τεχνητή νοημοσύνη, παραγωγικότητα και απασχόληση

Η τεχνητή νοημοσύνη χρησιμοποιείται αυξανόμενα στις εργασίες έντασης γνώσης, αλλά η πραγματική της επίδραση παραμένει ασαφής και συχνά παρερμηνευμένη. Όπως σε κάθε μεγάλη τεχνολογική τομή, διαφορετικοί παρατηρητές έχουν ανόμοιες οπτικές του ίδιου φαινομένου. Άλλοι επικεντρώνονται στην αύξηση της παραγωγικότητας, άλλοι στην απειλή για την απασχόληση. Στην πραγματικότητα πρόκειται για έναν μετασχηματισμό που εξελίσσεται ταυτόχρονα προς αντιφατικές κατευθύνσεις, θυμίζοντας ιστορικές μεταβάσεις, όπως η εισαγωγή της τυπογραφίας ή η Βιομηχανική Επανάσταση… Σήμερα, οι εργαζόμενοι που συνδυάζουν τεχνητή νοημοσύνη με βαθιά γνώση και κρίση καθίστανται ιδιαίτερα παραγωγικοί και περιζήτητοι. Ωστόσο, η αυξημένη εξάρτηση από αυτοματοποιημένα εργαλεία ενέχει κινδύνους… Κοντολογίς, η τεχνητή νοημοσύνη λειτουργεί ως επιταχυντής υπαρχουσών τάσεων, ενισχύοντας τόσο τις ευκαιρίες όσο και τις ανισότητες. Αυτό θα διαμορφωθεί από τον τρόπο με τον οποίο κοινωνία, επιχειρήσεις και εργαζόμενοι θα επιλέξουν να την αξιοποιήσουν. Δείτε εδώ το άρθρο ("Καθημερινή", 12/4).

Ο Έλον Μασκ λέει ότι βρήκε τη λύση για την ανεργία λόγω ΑΙ - Γιατί αντιδρούν ειδικοί (Επιμέλεια σύνταξης: Τρύφωνας Καϊσερλίδης, iefimerida.gr, 18/4).

Σε ανάρτησή του στην πλατφόρμα X, ο Μασκ υποστήριξε ότι: «Το καθολικό υψηλό εισόδημα μέσω επιταγών που εκδίδει η ομοσπονδιακή κυβέρνηση είναι ο καλύτερος τρόπος αντιμετώπισης της ανεργίας που προκαλεί η Τεχνητή Νοημοσύνη». Μάλιστα ο Μασκ κατέρριψε τις ανησυχίες περί πληθωρισμού σημειώνοντας: «Η Τεχνητή Νοημοσύνη και η ρομποτική θα παράγουν αγαθά και υπηρεσίες σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό από την αύξηση της προσφοράς χρήματος, επομένως δεν θα υπάρξει πληθωρισμός». Η πρόταση αυτή του Μασκ πηγαίνει ένα βήμα παραπέρα από την έννοια του καθολικού βασικού εισοδήματος, καθώς δεν περιορίζεται στην κάλυψη βασικών αναγκών, αλλά φιλοδοξεί να εξασφαλίσει ένα υψηλό επίπεδο διαβίωσης για όλους, ακόμη και χωρίς εργασία. Πολλοί οικονομολόγοι έσπευσαν να αμφισβητήσουν τη βιωσιμότητα της πρότασης του Μασκ. Ο Σαντζίβ Σανιάλ, πρώην κορυφαίος οικονομικός σύμβουλος της κυβέρνησης της Ινδίας, ήταν κατηγορηματικός. Όπως εξήγησε, «η Τεχνητή Νοημοσύνη θα προκαλέσει σίγουρα αναταράξεις, αλλά, όπως κάθε τεχνολογία, θα δημιουργήσει και νέες θέσεις εργασίας και ευκαιρίες μεσοπρόθεσμα». Δείτε εδώ περισσότερα.

Γεώργιος Χατζηθεοφάνους: Το μέλλον της εργασίας στην εποχή της Τεχνητής Νοημοσύνης με αφορμή την αμφιλεγόμενη δήλωση του Ελον Μασκ…

Δεν θα σταθώ στην αμφιλεγόμενη πρόταση του Μασκ αλλά στην παραδοχή του προβλήματος των νέων στρατιών ανέργων που τουλάχιστον σε πρώτη φάση θα φέρει η Τεχνητή Νοημοσύνη. Κι αυτό σε μια περίοδο που το μεγαλύτερο ίσως πρόβλημα σε όλο τον κόσμο είναι οι τεράστιες ανισότητες,  οι οποίες σύμφωνα με την Έκθεση Παγκόσμιας Ανισότητας 2022 βρίσκονται στο ίδιο περίπου επίπεδο με αυτές στις αρχές του 20ου αιώνα,  ενώ σύμφωνα με την αντίστοιχη του 2026, η κατάσταση παραμένει η ίδια και σε ορισμένες περιπτώσεις έχει περαιτέρω επιδεινωθεί, χωρίς να διαφαίνονται ουσιαστικά σημάδια αποκλιμάκωσης... Εάν μια χώρα αποφασίσει να φορολογήσει το κεφάλαιο τότε θα μετακινηθεί σε άλλη χώρα... Ο αφορισμός της παγκοσμιοποίησης, αντί αυτού, δεν είναι η ενδεδειγμένη λύση για διάφορους λόγους.  Ο δεύτερος λόγος της μη φορολόγησης του κεφαλαίου έχει να κάνει με την πολιτική ισχύ και επιρροή των οικονομικά ισχυρών, που αποτελούν πέραν των άλλων τους χρηματοδότες των πολιτικών κομμάτων τα οποία έχουν πολύ μεγάλα έξοδα. Δείτε εδώ περισσότερα. 

Thomas Friedman: Η αυτοσυγκράτηση της Anthropic είναι ένα τρομακτικό προειδοποιητικό σημάδι (The New York Times, 9/4, Μετάφραση: Μπάμπης – Γιώργος Πετράκης).

Η εταιρεία τεχνητής νοημοσύνης Anthropic ανακοίνωσε την Τρίτη ότι θα κυκλοφορήσει τη νέα γενιά του μεγάλου γλωσσικού της μοντέλου, με την ονομασία ClaudeMythosPreview, αλλά μόνο σε ένα περιορισμένο κονσόρτσιουμ περίπου 40 τεχνολογικών εταιρειών, μεταξύ των οποίων οι Google, Broadcom, Nvidia, Cisco, Palo Alto Networks, Apple, JP MorganChase, Amazon και Microsoft. Ορισμένοι από τους ανταγωνιστές της είναι μεταξύ αυτών των εταίρων, επειδή αυτό το νέο μοντέλο ΤΝ αντιπροσωπεύει ένα «βήμα αλλαγής» στις επιδόσεις που έχει ορισμένες κρίσιμες θετικές και αρνητικές επιπτώσεις για την κυβερνοασφάλεια και την εθνική ασφάλεια των ΗΠΑ… Η καλή είδηση είναι ότι η Anthropic ανακάλυψε κατά την ανάπτυξη του Claude Mythos ότι η ΤΝ δεν μπορούσε μόνο να γράφει κώδικα λογισμικού πιο εύκολα και με μεγαλύτερη πολυπλοκότητα από οποιοδήποτε μοντέλο είναι διαθέσιμο σήμερα, αλλά ως παράγωγο αυτής της ικανότητας, μπορούσε επίσης να εντοπίζει ευπάθειες σε πρακτικά όλα τα πιο δημοφιλή συστήματα λογισμικού του κόσμου πολύ πιο εύκολα από πριν… Η κακή είδηση είναι ότι αν αυτό το εργαλείο πέσει στα χέρια κακόβουλων παραγόντων, θα μπορούσαν να χακάρουν σχεδόν κάθε μεγάλο σύστημα λογισμικού στον κόσμο, συμπεριλαμβανομένων και αυτών που έχουν φτιάξει οι εταιρείες του κονσόρτσιουμ. Δείτε εδώ περισσότερα. 

Νικόλας Μολφέτας: Αρκάς - «Η Τεχνητή Νοημοσύνη μαθαίνει από τον άνθρωπο. Αυτό είναι που την κάνει επικίνδυνη». Λαϊκισμός, αμάθεια, αλαζονεία

Δεν ξέρω αν ο Αρκάς έχει χάσει και το λίγο που του είχε μείνει μετά την υστερία της τελευταίας δεκαετίας, ή αν τα φτιάχνει κάποιος άλλος αυτά τα σκίτσα που δεν έχουν καμία σχέση με το κλασικό του ύφος και περιεχόμενο, αλλά ολοκληρώνεται πλέον η μεταμόρφωση του σε έναν νέο Λαζόπουλο: Λαϊκισμός, αμάθεια, αλαζονεία και αμπελοφιλοσοφία, λες και μας αποκαλύπτει κάποιο απόσταγμα βαθιάς μελέτης... Τι μας λέει στο συγκεκριμένο μπουρδολογικό σκίτσο; Ότι η Τεχνητή Νοημοσύνη είναι επικίνδυνη γιατί «μαθαίνει από τον άνθρωπο». Τι λες βρε παιδί μου, το σκέφτηκες πολύ αυτό; Διάβασες έστω και μισό άρθρο για το πώς μαθαίνει, από που μαθαίνει, και τελικά τι μαθαίνει; Άκουσες τίποτε για τις προσπάθειες επιβολής περιορισμών και κανόνων, και για ποιο λόγο δεν προχωράνε; Έψαξες καθόλου ποιοι συγκεκριμένα είναι οι κίνδυνοι για την αγορά εργασίας, για την πνευματική ιδιοκτησία, για την παραπληροφόρηση;... Ότι έρχεται μια αναπόφευκτη καταστροφή, ένα αδηφάγο τέρας να μας κατασπαράξει, η κάρμα για την κτηνώδη ανθρώπινη φύση μας. Κανένα ερέθισμα για το τι μπορούμε να κάνουμε εμείς ώστε να ελέγξουμε αυτή τη νέα τεχνολογία, ή για να τη χρησιμοποιήσουμε θετικά, ή για να πιέσουμε εταιρείες και κυβερνήσεις στη σωστή κατεύθυνση, ή έστω για να προετοιμαστούμε για όσες επιπτώσεις είναι αναπόφευκτες. Δείτε εδώ περισσότερα.

Center for Humane Technology/ Report: The AI Roadmap - How We Ensure AI Serves Humanity

Artificial intelligence, which increasingly mediates how we live, work, learn, and love is not emerging from a vacuum. It is being built within a broader technology and business ecosystem shaped by incentives, norms, competitive dynamics, and power structures. Today, that system rewards speed, scale, and dominance in AI development over safety, accountability, and societal benefit... Our report focuses on three domains: norms, laws, and product design. Each domain changes behaviors in the tech ecosystem in a different way. Norms change what is considered acceptable in society, and influence culture, markets, and political will. Laws change the rules of the game by creating accountability, shifting risk, and redefining what is permissible. And product design not only determines how AI is built, but how AI products impact individuals and society at large. Creating a better future with AI demands participation from across society. We all have a role to play... Civil society must surface AI harms and articulate alternative paradigms. These processes are mutually reinforcing — new norms strengthen the public’s demand for legal protections and better products; laws create the accountability that drives safer product design; and product design shapes how tech products impact people’s lives. Δείτε εδώ την έρευνα.

Αναστάσης Περράκης: Η υπουργός Παιδείας (Θρησκευμάτων και Αθλητισμού) της Ελλάδας, η Σοφία Ζαχαράκη, και η υπουργός Παιδείας (Πολιτισμού και Επιστημών) της Ολλανδίας, Rianne Letschert. Κοινά και διαφορές

Η υπουργός Παιδείας (Θρησκευμάτων και Αθλητισμού) της Ελλάδας, η Σοφία Ζαχαράκη, και η υπουργός Παιδείας (Πολιτισμού και Επιστημών) της Ολλανδίας, Rianne Letschert, που γνώρισα και με εντυπωσίασε, είναι συνομίληκες. Και οι δύο γεννήθηκαν το 1976. Η Letschert, τελείωσε το πενταετές Γυμνάσιο-Λύκειο, και μετά από δύο χρόνια "προπαίδευσης", σπούδασε ολλανδικό δίκαιο στο Πανεπιστήμιο του Άμστερνταμ, όπου έκανε και το μάστερ της στο διεθνές δίκαιο. Στα 30 της πήρε το διδακτορικό της στον ρόλο των ανταγωνιστικών διεθνών οργανισμών στη διαμόρφωση νομοθεσίας και πολιτικής για εθνικές μειονότητες. Έγινε πρύτανις στα 40 (η νεότερη γυναίκα στη θέση αυτή στην ιστορία της Ολλανδίας), και πρόεδρος διοικητικού συμβουλίου του Πανεπιστημίου το Μάαστριχτ (σταθερά στα τοπ-100) στα 45. Φέτος, στα 49, την πρότειναν για εξωκοινοβουλευτική υπουργό οι φιλελεύθεροι του D66... Να συμπληρώσω φυσικά πως το αμέσως χειρότερο για την Ελλάδα θα είναι το νέο Υπουργείο Ανώτατης Παιδείας και Έρευνας, όπου πέραν από τον εντελώς αφύσικο, κατά την γνώμη μου, χωρισμό της Τριτοβάθμιας από την Πρωτοβάθμια και την Δευτεροβάθμια, είναι μαθηματικά βέβαιο πως θα το αναλάβει κάποιος κομματικός φελλός με ανθυπομέτρια ακαδημαϊκή πορεία. Δείτε εδώ περισσότερα.

Η Ελλάδα είναι η μοναδική χώρα του ΟΟΣΑ στην οποία οι πραγματικοί μισθοί παρουσίασαν ισχυρή διψήφια μείωση, σε βάθος δεκαπενταετίας (Επιμέλεια σύνταξης: Αφροδίτη Τζιαντζή, in.gr, 14/4)

Η Ελλάδα είναι η μοναδική χώρα του ΟΟΣΑ στην οποία οι πραγματικοί μισθοί όχι μόνο δεν αυξήθηκαν σε βάθος δεκαπενταετίας, αλλά παρουσίασαν ισχυρή διψήφια μείωση. H ιστοσελίδα Visual Capitalist οπτικοποίησε την πορεία των μισθών σε 34 ανεπτυγμένες οικονομίες, σε δολάρια ισοτιμίας αγοραστικής δύναμης (PPP – Purchasing Power Parities), προσαρμοσμένα για τον πληθωρισμό… Η Ελλάδα φιγουράρει στην προτελευταία θέση της μισθολογικής κατάταξης, πάνω από το Μεξικό. Με βάση τα πιο πρόσφατα στοιχεία του ΟΟΣΑ, που αφορούν το φορολογικό έτος 2024, οι πραγματικοί μισθοί στη χώρα μας ανέρχονται σε 32.300 δολάρια PPP... Όμως η Ελλάδα αποτελεί ιδιαίτερο φαινόμενο… Τα στοιχεία υπογραμμίζουν ένα διευρυνόμενο χάσμα μεταξύ των χωρών όπου οι μισθοί αυξάνονται γρήγορα και εκείνων όπου παραμένουν στάσιμοι ή μειώνονται. Μεγάλο μέρος αυτού του χάσματος αντανακλά διαφορές στην οικονομική δομή, την αύξηση της παραγωγικότητας και τις πορείες ανάκαμψης μετά από σημαντικές κρίσεις. Ως αποτέλεσμα, ο τόπος διαμονής συνεχίζει να διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στο αν οι μισθοί σας αυξάνονται πραγματικά σε πραγματικούς όρους. Δείτε εδώ περισσότερα.

Εκδηλώσεις/ Ανακοινώσεις

Δείτε εδώ το δελτίου τύπου για την παρουσίαση του βιβλίου του Λευτέρη-Φοίβου Βασιλόπουλου με τίτλο: «Πολίτης Εράσμους» (εκδόσεις Παπαζήση), η οποία θα γίνει την Τρίτη 28 Απριλίου 2026, στις 19:00, στο βιβλιοπωλείο IANOS, στη Θεσσαλονίκη. Θα ακολουθήσει συζήτηση με θέμα: «Η Πολιτική Συμμετοχή των Νέων σε Ελλάδα και Ευρώπη» στην οποία συμμετέχουν οι: Λίνα Παπαδόπουλου, Γιάννης Κωνσταντινίδης. 

Το Πάντειο Πανεπιστήμιο (Τμήμα Επικοινωνίας, Μέσων και Πολιτισμού) και ο φορέας «Πολιτικόμετρο» (Παρατηρητήριο Κυβερνητικών Δεσμεύσεων) διεξάγει Έρευνα με θέμα: «Στάσεις και Αντιλήψεις των Πολιτών για την Πολιτική Λογοδοσία, την Ενημέρωση και τη Συνέπεια των Κυβερνητικών Δρώντων». Δείτε εδώ τη φόρμα συμμετοχής.